Hoe werkt dat samen schrijven? Wie doet wat?
Berry: ‘We hebben niet echt vaste taken. Wel is het zo dat vooral Esther sterk hecht aan woorden, zinnen, cadans, de sfeer, die allemaal moeten bijdragen aan het overbrengen van een bepaald gevoel en aan losse beelden. Het verhaal op zich vindt zij daaraan ondergeschikt.
Ik vind het juist leuk om met verhaallijnen bezig te zijn, kan ervan genieten om de puzzel kloppend te krijgen. Ik heb niet eens de drang om een verhaal mooi, of zelfs maar áf te schrijven.’

Krijgen jullie geen ruzie, als je bijvoorbeeld een heel andere mening hebt?Esther: ‘We hebben respect voor elkaars mening en absoluut geen lange tenen naar elkaar toe. Als Berry een zin waar ik trots op ben belachelijk vindt, dan neem ik dat serieus, want hij zegt dat niet zomaar. Andersom is dat net zo. We hebben uiteindelijk hetzelfde voor ogen en dragen daarin bij met dat waar onze kracht ligt. Uiteindelijk gaat het niet om ons, maar om het boek.’

Onrust en Onder druk zijn toch al eerder uitgegeven onder de naam ‘Esther Verhoef’, waarom nu onder het pseudoniem ‘Escober’?
Esther: ‘Berry is steeds betrokken geweest bij mijn schrijven, met name het plotten want dat is dus niet bepaald mijn ding. Hij heeft ook meegeschreven en vooral -geplot aan Onrust en Onder Druk, maar vond zijn inbreng destijds te klein om als coauteur in aanmerking te komen.
Bovendien geven twee verschillende namen duidelijkheid. Een Escober is anders dan de boeken die ik solo schrijf. Ik heb van lezers begrepen dat een Escober er meestal wat steviger in hakt dan een ‘Esther Verhoef’. Onrust, Onder druk, Ongenade en Chaos zijn donkerder, rauwer, de gebeurtenissen volgen elkaar sneller op. Je hebt als lezer minder adempauze.’

Onrust, Onder druk en Ongenade (Sil Maier-trilogie) horen bij elkaar, moet ik ze in de juiste volgorde lezen?
Esther: ‘Nee, hoor. Je kunt ze prima los van elkaar lezen, elk boek is een afgerond verhaal, net zoals bijvoorbeeld bij de boeken van Karen Slaughter en Lee Child het geval is. De hoofdpersonen Sil Maier en zijn vriendin Susan Staal maken wel een ontwikkeling door en wat dat betreft begint het bij Onrust en is de nieuwste, Ongenade, de hekkensluiter.’

Jullie worden als schrijvend echtpaar natuurlijk vaak vergeleken met Nicci French, wat vinden jullie van die vergelijking en zijn ze jullie voorbeeld?
Berry: ‘Vergeleken worden met iconen als Nicci French, daar hoor je ons niet over klagen natuurlijk. Maar we schrijven wel degelijk een ander genre. We gaan uit van onze eigen kracht en hebben daarin niet echt een voorbeeld. Uiteindelijk schrijven we boeken die we zelf graag lezen, en we hopen er lezers mee te bereiken die onze smaak delen.’