Chaos-cover

Mei 2009 krijgt Chaos een nieuwe cover (inclusief zogenaamde “luxe flappen”). Niet omdat er iets mis was met de "oude", maar omdat deze qua kleur, beeld en vorm nu eenmaal beter past bij die van de Maiers. Zoals veel boekenliefhebbers, hebben ook wij van dezelfde auteur liever een even hoog en qua kleur bij elkaar passend rijtje boeken in de kast staan. Ordnung muss sein.

Een beetje zeer doet het desondanks wel, want wat waren we positief getroffen toen we op een zomernacht in 2006 deze markante 'kopstudie' op een fotosite tegenkwamen. Onze toenmalige uitgever zat in een hotel in New York en wij in een maanverlichte boerderij op het Frans platteland -- wat is internet toch een mooi medium --, we bekeken dezelfde sites en er gingen tientallen mailtjes over en weer: deze? Is dit misschien iets?

Duizenden foto's bekeken we, van eenzame mannen en troosteloze landschappen en verlaten wegen en ineens bám! Liefde op het eerste gezicht aan beide kanten van de Atlantische oceaan. Geen twijfel mogelijk. Dit zou hem worden.

De foto verbeeldt voor ons hoofdpersoon Alex Fisher: stoer en kwetsbaar tegelijkertijd. Een hard masker dat stevige barsten vertoont, waardoor de pijn en het verdriet zichtbaar worden (let op de traan!).
Het is een zelfportret van de Argentijnse fotograaf/kunstenaar/model/dressman Diego Lema, die deze foto en de bewerking ervan naar eigen zeggen maakte tijdens een emotioneel zware periode in zijn leven.

De letters van de titel zijn van ‘glow in the dark’-inkt. Als je ’s avonds je boek dichtslaat en op het nachtkastje legt, gloeit Chaos nog even na op je netvlies (dus dat heb je je niet verbeeld). We zijn dol op zulke gadgets! :)

Echt ten grave wordt de cover trouwens niet gedragen, want Chaos zal in de Verenigde Staten niet alleen zijn titel houden, maar ook deze “Lema”-cover.

Maar in Nederland en Vlaanderen is het dus miv mei 2009 (of eerder, igv uitverkocht) schluss, ende Geschichte.