• Facebook
  • Nieuwsbrief
  • Homepage

Veelgestelde vragen

Hoe werkt dat samen schrijven? Wie doet wat?

Berry: ‘We hebben niet echt vaste taken, bij elk boek is de aanpak anders. Wel is het zo dat vooral Esther sterk hecht aan woorden, zinnen, de cadans van een tekst. Zij schrijft dicht op de huid en kan zich verliezen in een scène, duikt daar helemaal in en is pas tevreden als wat zij schrijft op een lezer levensecht overkomt. Ik vind het juist leuk om met verhaallijnen bezig te zijn, het verhaal vanuit een helikopterview te overzien en losse scènes aan elkaar te schrijven, de lagen op elkaar te laten aansluiten en de psychologie kloppend te maken. Ik heb niet de drang om een verhaal mooi, of zelfs maar áf te schrijven.’

Krijgen jullie geen ruzie, als je bijvoorbeeld een heel andere mening hebt?

Esther: ‘We hebben respect voor elkaars mening en absoluut geen lange tenen naar elkaar toe. Als Berry een zin waar ik trots op ben niet goed vindt dan neem ik dat serieus. Andersom is dat net zo. We hebben uiteindelijk hetzelfde voor ogen, een waanzinnig goed boek schrijven, en dragen daarin bij met dat waar onze kracht ligt.’

Onrust, Onder druk en Ongenade (Sil Maier-trilogie) horen bij elkaar, moet ik ze in de juiste volgorde lezen?

Esther: ‘Nee, hoor. Je kunt ze prima los van elkaar lezen, elk boek is een afgerond verhaal, net zoals bij de boeken van bijvoorbeeld Karen Slaughter en Lee Child. Sil Maier en zijn vriendin Susan Staal maken wel een ontwikkeling door en wat dat betreft zou je het beste beginnen bij Onrust en is Ongenade, de hekkensluiter.’

Onrust en Onder druk zijn toch al eerder uitgegeven onder de naam ‘Esther Verhoef’, waarom nu onder het pseudoniem ‘Escober’?

Esther: ‘Berry is steeds betrokken geweest bij mijn schrijven, met name het plotten. Hij heeft ook meegeschreven en vooral -geplot aan Onrust en Onder Druk, maar vond zijn inbreng destijds te klein om als coauteur in aanmerking te komen. Vanaf Ongenade is zijn bijdrage substantiëler geworden, waardoor we hebben besloten om ook de eerste twee delen van de Sil Maier-trilogie onder ons gezamenlijke pseudoniem te brengen. 
Bovendien geven twee verschillende namen duidelijkheid. Escobers zijn wezenlijk anders dan mijn solothrillers. Onrust, Onder druk, Ongenade, Chaos en Overkill zijn donkerder, rauwer, de gebeurtenissen volgen elkaar sneller op. Je hebt als lezer minder adempauze.’

Jullie worden als schrijvend echtpaar natuurlijk vaak vergeleken met Nicci French, wat vinden jullie van die vergelijking en zijn ze jullie voorbeeld?

Berry: ‘Daar hoor je ons niet over klagen, maar we schrijven wel degelijk een ander genre. We gaan uit van onze eigen kracht en hebben niet echt een voorbeeld. We schrijven boeken die we zelf graag lezen en hopen er lezers mee te bereiken die onze smaak delen.’